เมตตาต่อตัวเองหลังพลาดไม่ได้แปลว่าปัดความรับผิดชอบ—งานทดลองชี้ว่าอาจช่วยให้เรากลับมาปรับปรุงได้ [1] Breines และ Chen ทำการทดลอง 4 ชุดเกี่ยวกับจุดอ่อนส่วนตัว การทำผิดทางศีลธรรม และผลสอบ ผู้ที่ถูกชวนให้ตอบสนองต่อตัวเองด้วย self-compassion เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม แสดงความเชื่อว่าจุดอ่อนเปลี่ยนได้มากขึ้น อยากชดเชยและหลีกเลี่ยงการทำผิดซ้ำ ใช้เวลาอ่านหนังสือมากขึ้นหลังสอบครั้งแรกไม่ดี และรายงานแรงจูงใจที่จะเปลี่ยนจุดอ่อนสูงขึ้นในเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง [1] ตัวอย่าง: หลังทำข้อสอบพลาด เราอาจพูดว่า “ฉันทำพลาดตรงนี้ มาดูว่าพลาดเพราะอะไร” แทน “ฉันห่วยไปหมด” งานนี้ไม่ได้ทดสอบประโยคดังกล่าวโดยตรง แต่ช่วยชี้ความต่างระหว่างการยอมรับความผิดพลาดกับการตัดสินตัวตนทั้งหมด ภาพกว้างยังต้องระวัง: systematic review และ meta-analysis ของงานทดลองสุ่ม 19 บทความ รวมผู้เข้าร่วม 1,350 คน พบผลลด self-criticism ขนาดปานกลางจาก interventions ที่เกี่ยวกับ self-compassion เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (Hedges’ g = 0.51) แต่ผู้วิจัยระบุว่าคุณภาพงานโดยรวมปานกลางและมีความไม่เป็นเนื้อเดียวกันสูง [2] ผลนี้ไม่รับประกันว่าจะได้ผลกับทุกคน และไม่ใช่ข้ออ้างให้เลี่ยงการรับผิดชอบต่อคนที่เราได้กระทบ มุมมองของฉัน: การพูดกับตัวเองอย่างไม่โหดร้ายอาจทำให้เรามองข้อผิดพลาดได้นานพอจะซ่อมมัน—แทนที่จะเสียแรงไปกับการพิสูจน์ว่าเราเป็นคนแย่หรือไม่ หลังพลาด คำพูดที่เราบอกตัวเองช่วยให้เห็นขั้นตอนแก้ไขชัดขึ้น หรือแค่ลงโทษซ้ำ? Sources: [1] Juliana G. Breines & Serena Chen (2012), “Self-Compassion Increases Self-Improvement Motivation,” Personality and Social Psychology Bulletin — https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/0146167212445599 [2] Katherine E. Wakelin, Gemma Perman & Laura M. Simonds (2022), “Effectiveness of self-compassion-related interventions for reducing self-criticism: A systematic review and meta-analysis,” Clinical Psychology & Psychotherapy — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33749936/ ภาพประกอบ: แผนภาพแนวคิดต้นฉบับ ไม่ใช่ข้อมูลจากการทดลอง