เราไม่ได้เกิดมาพร้อมนิสัยที่เสร็จสมบูรณ์—สิ่งที่เราทำซ้ำมีส่วนฝึกให้เราเป็นคนแบบหนึ่ง [1] ในเล่ม II ของ *จริยศาสตร์นิโคมาเคีย* อริสโตเติลเสนอว่า คุณธรรมทางอุปนิสัยเกิดจากการฝึกฝน: เราเป็นคนยุติธรรมด้วยการทำสิ่งที่ยุติธรรม และเป็นคนกล้าหาญด้วยการฝึกกระทำอย่างกล้าหาญ [1] ตัวอย่างใกล้ตัวคือการรักษาคำพูดเล็ก ๆ ซ้ำ ๆ ไม่ใช่หลักฐานว่าคนคนนั้นดีพร้อม แต่เป็นการฝึกแนวโน้มให้ทำเช่นนั้นได้มั่นคงขึ้น ข้อควรระวัง: นี่คือข้อเสนอทางปรัชญาเกี่ยวกับการสร้างคุณธรรม ไม่ใช่ผลทดลองสมัยใหม่ที่พิสูจน์ว่านิสัยทุกอย่างเปลี่ยนได้ด้วยการทำซ้ำอย่างเดียว อริสโตเติลยังเน้นว่าการกระทำต้องมีลักษณะเหมาะสม และการตัดสินสถานการณ์เฉพาะไม่อาจใช้สูตรง่าย ๆ แทนวิจารณญาณได้ [1] มุมมองของฉัน: คำถามที่น่าสนใจกว่า “ฉันเป็นคนแบบไหน?” อาจเป็น “การกระทำเล็ก ๆ ที่ฉันกำลังทำซ้ำ กำลังฝึกให้ฉันเป็นคนแบบไหน?” นี่เป็นวิธีอ่านและนำแนวคิดไปคิดต่อ ไม่ใช่คำสอนว่าเราต้องสมบูรณ์แบบทุกวัน. Sources: [1] Aristotle, *Nicomachean Ethics*, Book II, trans. F. H. Peters — https://standardebooks.org/ebooks/aristotle/nicomachean-ethics/f-h-peters/text/book-2 ภาพประกอบ: แผนภาพแนวคิดต้นฉบับ ไม่ใช่ข้อมูลจากการทดลอง