เมตตาต่อตัวเองหลังความผิดพลาด ไม่จำเป็นต้องแปลว่าเรายอมแพ้—บางครั้งมันช่วยให้เรากล้ามองข้อบกพร่องและแก้ไขได้ [1] Breines และ Chen ทดลอง 4 การศึกษากับผู้เข้าร่วมที่นึกถึงจุดอ่อน ความผิดทางศีลธรรม หรือความล้มเหลวในการทดสอบ กลุ่มที่ได้รับการชวนให้มี self-compassion เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม แสดงความเชื่อว่าจุดอ่อนเปลี่ยนได้มากขึ้น อยากชดเชยและหลีกเลี่ยงการทำผิดซ้ำ ใช้เวลาศึกษาหลังทำข้อสอบพลาดมากขึ้น และรายงานแรงจูงใจเปลี่ยนแปลงตนเองสูงขึ้นในการทดลองที่เกี่ยวข้อง [1] ตัวอย่างที่จับต้องได้: ถ้าสอบพลาด การพูดกับตัวเองว่า “ฉันทำได้ไม่ดีในครั้งนี้ และยังเรียนรู้จากมันได้” อาจเปิดทางให้กลับไปดูข้อผิดพลาด มากกว่าติดอยู่กับคำตัดสินว่า “ฉันไม่มีทางเก่ง” งานนี้ทดสอบการตอบสนองต่อความล้มเหลวในสถานการณ์ทดลอง ไม่ได้พิสูจน์ว่าประโยคนี้ใช้ได้กับทุกคนหรือทุกบริบท ข้อจำกัด: เป็นงานทดลอง 4 ชุดจากปี 2012 และผลที่รายงานเป็นพฤติกรรม/การตอบสนองในงานเฉพาะ ไม่ได้แปลว่าการใจดีกับตัวเองจะทำให้สำเร็จทุกครั้ง หรือแทนความรับผิดชอบต่อความผิดที่กระทบผู้อื่น [1] มุมมองของฉัน: การยอมรับว่า “ฉันพลาด” กับการสรุปว่า “ฉันไร้ค่า” เป็นคนละอย่าง แบบแรกยังเหลือพื้นที่ให้ซ่อมแซมและลงมือเปลี่ยน ส่วนแบบหลังอาจทำให้ความผิดพลาดกลายเป็นตัวตนทั้งหมดของเรา ถ้าเราวิจารณ์ตัวเองหลังพลาด ลองถามต่อว่า คำพูดนั้นช่วยให้เห็นขั้นตอนแก้ไขชัดขึ้น หรือแค่ลงโทษตัวเองซ้ำ? Sources: [1] Juliana G. Breines & Serena Chen (2012), “Self-Compassion Increases Self-Improvement Motivation,” Personality and Social Psychology Bulletin — https://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/0146167212445599 ภาพประกอบ: แผนภาพแนวคิดที่ทำขึ้นใหม่ ไม่ใช่ข้อมูลหรือภาพจากการทดลอง